و نتيجه از ضرر ) آن بلا بيشتر است ، و صبر بر بلا كردن كفاره گناهان است چون آدمى به ياد صحت بدن و آرامش خاطر خود مىافتد و بر آن شكر مىكند ، و هم سبب مىشود كه آدمى از خواب غفلت بيدار گشته و از گناهان خود توبه كند و در راه خدا صدقه دهد . و بلا چيزيست كه خداوند براى بندگان خاص خود اختيار ميفرمايد ، و پروردگار جز خير و خوبى چيز ديگرى براى بندگان اختيار نميكند ، چنان كه فرموده وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ « 1 » خداوند اختيار ميفرمايد براى بندگان خود خير و خوبى را . و مرويست از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام كه فرموده : مؤمن همانند دو كفهء ترازو است كه هر گاه ايمانش زياد شود ، زياد ميگردد بلايش ، تا اينكه هر وقت ( مرد و ) خداى خويش را ملاقات كرد ( هيچ نوع ترك اولائى و ) گناهى براى او نباشد . و نعمت گاه ممكن است استدراجى باشد كه آن بزرگترين مصيباتست و اگر استدراجى نباشد لازم است شكرگزارى بر آن « 2 » و شكى نيست كه زيادتى نعمت ( و اموال ) گاه سبب مىشود كه آدمى از

--> ( 1 ) . 68 - القصص ( 2 ) . استدراج آنست كه خداى تعالى بندهء گناهكار را مدتى در گناهكارى امان دهد و از اسباب دنيوى برخوردار و از نعمتهاى پى در پى اين جهان بمرور كامروايش گرداند به نحوى كه گمان كمال لطف برده و مغرور گردد و غافل و هوى پرست شود و ليكن ناگهان بواسطهء گناهانش تحت فشارش خواهد انداخت و به عذاب و هلاكت دنيوى و اخروى گرفتارش سازد تدريجا چنان كه ميفرمايد : سنستدرجهم من حيث لا يعلمون . 7 - 182